

Nezaket

Neler Öğrendik?
Arapça "adap" (edebin çoğulu) ve "muaşeret" (birlikte yaşama) kelimelerinden oluşur. Toplum içindeki davranışların sınır ve usullerini belirleyen nezaket ve saygı kuralları anlamına gelir.
Terbiye, edeb, görgü, medenilik, nezaket, nezafet ve sabır.
İbnü'l-Arabî edebi "ötekini dikkate almak" olarak tanımlamaktadır. Bu tanım, edebin yalnızca kişisel bir terbiye veya kurallar bütünü olmadığını, asıl derinliğini başkalarıyla kurulan ilişkilerde ve toplumsal bir arada yaşamda kazandığını ortaya koyar. Edebi "ötekini dikkate almak" olarak ele almak, bireyin kendi istek ve davranışlarını sergilerken çevresindeki insanların varlığını, duygularını, ihtiyaçlarını ve kişisel alanlarını gözetmesi demektir. Kişinin yalnızca kendini merkezde görmeyip karşısındakini fark etmesi edebin temelidir.
Görgü mekanik ve toplumsal kurallar bütünüdür (örn: selam vermek); nezaket ise bu kurala eklenen samimiyettir (örn: selam verirken gülümsemek ve göz teması kurmak).
Arapça "şehir" anlamına gelen "medine" ve "şehirli" anlamına gelen "medeni" sözcüklerinden türemiştir. Günümüzde medenilik "toplumsal kabullere uygun davranmak, uygar olmak" anlamını taşır. Halka açık alanlarda kulaklık kullanırken sesini kısmak, istekleri iletirken emir cümlelerinden kaçınmak, teşekkür etmek ve hatalı durumlarda özür dilemek medenilik göstergeleridir.
Ziya Gökalp'ın tespitiyle, Osmanlı'da Kur'an-ı Kerim satın alınacağı zaman "Fiyatı kaç kuruştur?" denmeyip "Hediyesi kaç kuruştur?" diye sorulması zarafet anlayışının somut bir göstergesidir.
Sabır; başa gelen sıkıntı ve olumsuzluklar karşısında direnç gösterme ve metanetli olma durumudur.
Adabımuaşeretteki Yeri: Sosyal hayatta görgü kurallarına uymayan kaba insanlarla karşılaşıldığında kırıcı olmaktan kaçınmak, affedici davranmak ve öz denetim sağlayarak nezaketi korumak sabır erdemiyle mümkündür.
Terbiye; İnsanın bedensel, zihinsel ve ahlaki açıdan kademe kademe gelişip olgunlaşmasını sağlayan sistematik bir eğitim sürecidir. Terbiyede temel hedef, toplumsal kabullerin dışarıdan bir zorlama olmadan birey tarafından kendiliğinden içselleştirilmesidir.
Bir eve izin alarak girmek, emanet eşyayı korumak ve başkasına kişisel sınırlarını ihlal edecek sorular sormaktan kaçınmak.
Yaşlıya yer vermek görgü/edep; bunu gülümseyerek yapmak nezaket/zarafet; kalabalık kargaşasında sakin kalmak ise sabır ve medenilik olgunluğunu gösterir.


























