Neler Öğrendik?
Hz. Peygamber Medine'ye ulaştığında devesi Kasva, Neccaroğulları'nın evlerinin önünde bulunan hurma kurutulan bir arsaya çökmüştür. Sehl ve Süheyl adındaki iki yetim çocuğa ait olan bu arsa satın alınarak Mescid-i Nebevi’nin yapımına başlanmıştır.
Ebu Eyyüb Ensari’ye "Mihmandâr-ı Nebî" unvanı verilmiştir. Bu unvan, Hz. Peygamber’in Mescid-i Nebevi’nin inşası sürerken yedi ay boyunca onun evinde misafir kalması ve gösterdiği ev sahipliği sebebiyle kendisine tevcih edilmiştir.
Suffe, Mescid-i Nebevi’nin hemen yanına barınacak yeri olmayan fakir ve kimsesiz sahabilerin barınma, yeme ve içme gibi temel ihtiyaçlarını karşılamak üzere inşa edilen mütevazı bölümdür. Burada barınan kişilere ise "Ashabısuffe" denmektedir.
Hz. Peygamber Suffe'deki eğitimle bizzat ilgilenmiştir. Buraya Kur'an-ı Kerim ve okuma-yazma öğretmek üzere özel öğretmen sahabiler görevlendirerek yapıyı sistemli bir eğitim kurumuna dönüştürmüştür.
Mescit bünyesinde karşılanan başlıca sosyal ihtiyaçlar şunlardır:
- Barınma ve Sosyal Yardım (Suffe): Mescide bitişik inşa edilen Suffe bölümünde barınacak yeri olmayan, fakir ve kimsesiz sahabilerin (Ashabısuffe) barınma, yeme ve içme gibi temel insani ihtiyaçları karşılanmıştır.
- Eğitim ve Öğretim: Suffe, Hz. Peygamber'in görevlendirdiği öğretmen sahabiler aracılığıyla Kur'an, okuma-yazma, ilim ve ahlak eğitiminin verildiği ilk sistemli eğitim kurumu işlevini üstlenmiştir.
- Sağlık Hizmetleri ve Tedavi: Savaşlarda yaralananların ve hastalanan sahabilerin tedavilerinin yürütülmesi için mescit bünyesinde özel bir sağlık ve revir bölümü ayrılmıştır.
- Toplumsal ve Hukuki Danışma: Hukuki uyuşmazlıkların çözüldüğü, adalet işlerinin yürütüldüğü ve toplumun karşılaştığı sosyal problemlerin karara bağlandığı ana danışma merkezidir.
- Misafir ve Diplomatik Kabul: Şehir dışından gelen misafirler ile farklı bölgelerden ve devletlerden Medine'ye ulaşan elçi heyetleri mescitte ağırlanmıştır.
- Siyasi ve İdari Yönetim: Devlet başkanı sıfatıyla Hz. Muhammed'in (sav) idari kararları aldığı, askerî stratejileri belirlediği ve toplumsal düzeni idare ettiği yönetim merkezidir.
Muahat, sözlükte "biriyle kardeş olmak, birini kardeş edinmek" anlamına gelir. Hz. Peygamber tarafından Mekke'den göç eden Muhacirler ile Medineli Ensar arasında toplumsal uyumu ve dayanışmayı sağlamak amacıyla kurulmuştur.
Bu modelde gayrimenkul ve mülkiyet hakları Ensar'da kalmış, Muhacirlerin ise tarım ve ticarette emek verip çalışmaları karşılığında kazanca ortak olmaları sağlanmıştır. Böylece hem mülkiyet korunmuş hem de Muhacirlerin emekleri karşılığında kısa sürede ekonomik bağımsızlık kazanmaları temin edilmiştir.
